ShopPair — jak znaleźć dwa sklepy obok siebie

Żona regularnie zadaje mi to samo pytanie: „które sklepy są najbliżej siebie?". Ma na liście rzeczy z dwóch różnych sieci — coś, czego jedna nie ma, a druga tak — i za każdym razem jeden wyjazd zamienia się w objazd po mieście: tu jeden sklep, dwa kilometry dalej drugi, po drodze korek.

Odpowiadałem na to tyle razy, że w końcu postanowiłem rozwiązać sprawę raz a na zawsze. Bo przecież gdzieś te sklepy na pewno są blisko siebie — tylko gdzie? Tego się nie wygugluje. Więc usiadłem i napisałem to sam. Nazwałem ShopPair.

Komu to się przyda?

Wbrew pozorom nie temu, kto jeździ w te same miejsca co tydzień — taka osoba i tak wie, co jest obok czego. ShopPair przydaje się dokładnie odwrotnie:

• Gdy robisz zakupy w sieciach, do których zaglądasz od święta — JYSK, Action, OBI, Leroy Merlin. Bywasz tam raz na kilka miesięcy, więc nie masz pojęcia, że dwie z nich są naprzeciw siebie trzy ulice dalej.
• Gdy jesteś w obcym mieście i nie znasz układu. Podajesz marki i okolicę, a dostajesz miejsca, gdzie te sklepy mieszczą się najbliżej siebie — jeden przystanek zamiast objeżdżania nieznanego miasta.

A gdy już wybierzesz miejsce, jedno kliknięcie otwiera Google Maps z gotową trasą: z Twojej aktualnej lokalizacji, przez wszystkie sklepy po kolei. Nie przepisujesz adresów, nie układasz kolejności ręcznie — wsiadasz i jedziesz.

Kogo to nie dotyczy?

Jeśli krążysz stałą trasą po tych samych sklepach w swojej okolicy — już wiesz, co gdzie jest, i to narzędzie nic Ci nie powie nowego. Ma sens tam, gdzie brakuje Ci tej mapy w głowie.

Skąd narzędzie wie, gdzie są sklepy

Nie z Google. Dane biorę z OpenStreetMap — otwartej mapy świata, którą tworzą ludzie tak jak Wikipedię. Brzmi amatorsko, a jest odwrotnie: sieci handlowe są tam zmapowane co do sklepu. W moich testach każda duża marka miała komplet lokalizacji w całej Polsce. Zrobiłem sobie z tego własną kopię, żeby wyniki pojawiały się natychmiast i żeby narzędzie nie zależało od niczyjego serwera. Reszta to już nudna technika, którą Ci tu daruję.

Diabeł tkwi w szczegółach

Napisać „pokaż sklepy, które są blisko siebie" brzmi banalnie, a zeszło mi na tym kilka wieczorów. Najlepszy przykład: w pewnym momencie z mapy zniknęło siedem Żabek. Komputer, porównując nazwy, nie rozumiał wielkiego „Ż" — i siedem sklepów z ośmiu tysięcy po prostu przestało dla niego istnieć. Siedem to niby nic, ale to znaczyło, że komuś sklep pod nosem mógł się nie pokazać.

I takich drobiazgów była cała lista. Każdy z osobna wyglądał na błahostkę, a razem decydowały o jednym: czy narzędziu można ufać. Bo takie, które „prawie zawsze" pokazuje wszystko, jest gorsze niż żadne — raz złapiesz je na błędzie i już mu nie wierzysz.

Czego się nauczyłem

Że „nie da się tego znaleźć w internecie" prawie zawsze znaczy tylko „nikt nie zrobił na to przycisku". Dane były — publiczne, darmowe, dokładne. Brakowało jednej rzeczy: kogoś, komu chciało się je poskładać pod konkretny, ludzki problem.

I to jest właściwie sedno tego, co robię na co dzień w biurach rachunkowych — tylko tam zamiast sklepów są faktury, a zamiast objazdu po mieście ręczne przepisywanie tego samego co miesiąc. Mechanizm ten sam: dane już są, brakuje przycisku. Ktoś musi go dorobić.

Czego ShopPair nie robi

Żeby było uczciwie: sam w sobie liczy odległości w linii prostej, nie po drogach — to wystarcza, żeby wybrać sklepy obok siebie i ułożyć je w kolejności, a resztę (prawdziwą trasę po drogach) robi już Google Maps po tym jednym kliknięciu. Godzin otwarcia nie pokazuje. I jest tak dokładne, jak dokładna jest mapa: wielkie sieci ma zmapowane świetnie, małe lokalne sklepy — różnie.

To projekt po godzinach, nie produkt. Ale robi dokładnie to, po co powstał: żona przestała jeździć w kółko.

Chcesz sam sprawdzić?

ShopPair stoi pod własnym adresem, ale nie na oścież — bo opiera się na darmowych usługach mapowych, które przy dużym ruchu powiedziałyby „dość". Dlatego dostęp działa na żądanie: klikasz, dostajesz swój klucz ważny 72 godziny i tyle. Bez konta, bez hasła.

🛍️ Otwórz ShopPair — dostęp na 72 h

A jeśli chodzi Ci nie o same zakupy, tylko o sam mechanizm — „program tego nie robi" zamienione w działający przycisk — to jest dokładnie to, za co biorę pieniądze w biurach rachunkowych. Coś u Ciebie zjada czas co miesiąc? Napisz do mnie. Pierwsze rozeznanie jest bezpłatne, a zwykle okazuje się, że przycisk da się dorobić.